Wel een bewogen maand achter de rug! Een roller coaster van emoties, onzekerheid. De oorzaak? Pancreatitis, dat vervelend ding!
Onze eerste plannen gewijzigd, de tickets verscheurd en de snippers in de papiermand gegooid. El caballito del mar zal nog efkes moeten wachten! En de Russen? Die wachten al op ons!
Maar nu … ’t moet een beetje klaar worden in m’n hoofd, de muizenissen moeten er uit en dus vliegen we toch naar Tenerife. Tja, ik moet dan nog wel ff op-en-af vliegen voor een extra onderzoek, maar dat houdt ons niet tegen.
We kijken er naar uit om mooie wandelingen te maken in de prachtige natuur – zeker nu het overvloedig geregend heeft – en de cactussen en andere planten wss mooi groen kleuren in dit desolate landschap. Fietsend op zoek naar specifieke restaurantjes en liefst een typische guachinche ontdekken. Een balletje slaan op Los Palos, een knuffel met Nacho. De schitterende glimlach en de warme armen van Valentina, de lekkerste potjes van Simone proeven…en dat alles overvloedig overgoten met …agua con gaz. Slachtoffer van Lucullus ..
De prachtige zonsondergang, languit op de ligzetels van de chiringuita het einde van de dag vierend, wat wil je nog meer?
Geef een reactie