De eerste zonnestralen, fris windje en ik zie hoe de merels, de tortelduiven, de mezen en de vinkjes een heus gevecht leveren rond en op de voederbak … Ozzi wil naar buiten en … m’n hoofd wil wel maar m’n benen of is het nu net andersom, ik weet het eigenlijk niet goed!
Dat komt er van als je na de laatste en opnieuw sucsexvolle voorstelling meegaat in de euforie! Ja, Rohnny zo is’t! Maar de volgende dag wreekt zich dat toch en wil dat lijf gerust gelaten worden en duurt het toch ff voor de mist opgeklaard is.
Bedankt om te komen! Duizendmaal dank aan loten van dezelfde boom, al de vrienden, vriendinnen, verwanten min of meer … fijn dat jullie gekomen zijn en genoten hebben van dit mooie stuk. Het was echt de moeite waard! Soms, in onbewaakte momenten, vind je het een opgave om je weer eens naar die repetitie te slepen maar langzaamaan groeit ook daar de verbondenheid, beginnen de woordgrapjes, de kleine steekjes en aanmoedigingen hun werk te doen: de groep groeit! Je wordt het stuk, je leeft je personage.
Personage is als mayonaise!
In de coulissen hadden we het gisteren nog over ‘klare taal’… als ‘hem’ heeft gedaan met praten … als hun terug zijn .. hij heeft meer succes dan mij … kleine ergernissen over de manier waarop we met zoiets moois en belangrijk als taal omgaan … Joost Florquin en z’n hond, Bart Van Aevermaat en Tante Terry … idd, je wordt ouder papa!
Nu ja, al die tiktioktaal zal niemand helpen om onze taal te beheersen! Hoe kan je van een muziekuitvoering genieten als de muzikanten de partituur niet kunnen lezen?
Dus personnage est comme mayonnaise …
Dit gezegd zijnde … je mag me bij een fout altijd op m’n vingers tikken …
Allez, ’t zit er op! Geen last minute repetities meer, geen opvoeringen meer .. leegte! Als ’t zo voelt heb je er als speler echt van genoten! En dat is ook zo! En we delen al zoveel, we speelden al samen in zoveel stukken … ’t is al bijna familie geworden!
En we hebben Kris, onze tekstschrijver en regisseur een beetje gejend vannacht …
Karel en ik gaan een samen een stuk schrijven, ons levensverhaal begint als we ’16’ zijn en beschrijft telkens periodes van 10 jaar … Het is Kris zijn natte droom om Karel en mij samen op het podium te zetten in een stuk ..; we hebben hem hierbij de aanzet gegeven en wedden we dat hij daar vandaag al mee aan de slag gaat? Het wordt weer lachten geblazen!!!
Zo, de koffie geurt. Ook een tasje? Fijne zondag nog!
Kom, spring maar achterop 
Plaats een reactie