Tja, een jaartje ouder! Gelukkig kan je ook verder kijken dan het naakte getal ’76’ ! Sta d’er eens even bij stil! De jaren sluipen verder, vaak ongemerkt. De teller loopt op, zou er ook een noemer zijn dan?
In de teller staan de jaren, in de noemer alles wat je in die tijd meemaakte, al je ervaringen, je teleurstellingen, je hoogtepunten – die je enkel kan hebben als je ook je dalen herkent en erkent – je dromen en verwachtingen, je realisaties …De warmte van je dichte cirkel, vaak exclusief meestal gedeeld. Mensen die je pad kruisten en vaak vrienden werden. Anderen die je in de loop der jaren kwijjtraakte omdat het leven jullie een andere richting uitstuurde. In vergeelde foto’s komen ze terug. Nu ja … gelukkig hebben wij nog foto’s, de volgende generatie zal in de cloud verdwaald moeten zoeken naar herinneringen. Enfin, weer iets om bij stil te staan.
Mijn chef stelde een uitgebreid ontbijt voor, ik ging helemaal mee in het idee. Ontspannen samen met de kinderen en kleinkinderen aan tafel, een glaasje champagne, gezonde yoghurt met zelfgemaakte (door ikke) granola, croissants, koffiekoekjes, broodjes en natuurlijk …. met dit weer onontbeerlijk: een pan spek en bruine suiker! Een zoetigheidje nadien om af te sluiten? Moet kunnen! De kinderen … de oudste is ondertussen al 46 .. en de kleinkinderen? Laat dat klein er maar vanaf, ze groeien letterlijk en figuurlijk boven m’n 1.81 m uit. En terwijl we ontbijten gaat de hele veestapel over de tong. Van de t-shirt met verwarming over de laadpaal voor de nieuwe KIA en de zoekende eerste stappen op het amoureuze pad met een lach en een traan … alles komt aan bod. Met als afsluiter een wijze uitspraak: in ‘zonde’ zit ook het woordje ‘zon’.
Naast over zoveel andere dingen kan je dat ook zeggen van het weer vandaag! Zonde van het slechte weer! Het regent pijpestelen en verdwaaalde sneeuwvlokken zoeken hun weg terwijl even later de zon weer staat te schitteren.
even een pauze …
En ondertussen heb ik er al een nachtje kunnen over slapen … het was een gezellige verjaardag, de deur stond open en de één na de ander kwam langs om me een gelukkige verjaardag te wensen …. en ja , m’n wijnvoorraad voldeed net… Ik voel het, ben ooit frisser geweest. Maar dat hoort er bij, eens doorzakken met een lekker glas wijn, smaakvolle hapjes en dan anekdotes over voorbije jaren ophalen en opnieuw beleven en genieten.
De ochtendwandeling met Ozzi deed ons deugd, hij kon rennen over de berijmde velden, snuffelen en ontdekken welke honden er al gepasseerd waren, z’n eigen geurspoor nalaten… en mijn hoofd werd met de stap frisser. Veel zal er vandaag niet gebeuren, een beetje recupereren en vooruit kijken naar de volgende dagen, m’n toneeltekst nog eens bekijken en wafels bakken. Mmmm, ik zie de stapel al voor me, ruik al de heerlijke geur van smeltende suiker … ook een stukje?
Kom, spring maar achterop 
Geef een reactie op anikploegaerts1gmailcom Reactie annuleren