Bukfürdö

Daar zijn we dan uiteindelijk geland. Mooie rustige camping met alles erop en eraan. Je stapt hier van de camping zo het bad in. Groot complex is dat hier wel en ik kan me indenken dat het hier ‘in het seizoen’ pokkedruk is. Nu gelukkig niet, over het enorme terrein zijn de campers gedropt, Tsjechen, Polen, Duitsers, enkele Oostenrijjkers en natuurlijk ook enkele Hongaren.

De zon warmt je kille lijf op, een soms snijdend koude wind dwingt je om beschutting te zoeken. Maar daar is het heerlijk! Je ziet mensen genieten, in hun badjas weggedoken aan hun camper in het volle zonlicht aan een glaasje cava (’t zal hier wel peszgo zijn) nippen en zich de koning van de wereld voelen/weten. Aahhh wat kan het leven toch mooi zijn! En toch verwonderen we ons om de echte kampeerders, die zelfs ’s avonds met een dikke jack aan hun worstjes staan te roosteren aan een bbq. Neen, niks voor mij! Lekker gezellig warm in m’n campertje met een boekje in een hoekje en een chef die allerlei lekkers voor mij op tafel tovert! Waar ze ’t blijft halen, ik weet het niet!

We blijven hier nog enkele dagen, de rust is zo overweldigend verslavend ..En !!!! Er zitten hier nog fazanten! Elke wandeling kwispelt dat staartje en geeft hij aan dat hij ‘reuk’ heeft! Enkele meters het koolzaadveld in, ik moet m’n best doen om ‘m te volgen en ongeveer te weten waar hij zit want een staande hond, een pointer, blijft dus echt staan. En dan mag je fluiten, roepen of wat dan nog… eens hij het wild weet zitten beweegt hij van geen meter meer! En dan staat hij daar! Volg gewoon z’n blik en je weet waar ’t wild zit, in dit geval de fazant. Je moet er dan naartoe! En dan schiet ineens tussen je benen de mooiste fazantenhaan omhoog… werken met de hond, kan zo mooi zijn! En ook al is hij bijna 11, hij blijft jagen!

Volgend weekend verkiezingen.. benieuwd. Arpi vroeg me mijn mening over de verkiezingen en de beide antagonisten. Moeilijke vraag die ik diplomatisch probeerde te omzeilen. Ik begon mijn omleiding met de vermelding van een krantenartikel uit De Standaard van enkele dagen voordien waarin beschreven werd dat Hongarije het meest corrupte en het armste land van de EU is. Daarna zou ik dan in een uitvoerig exposee uitweiden over de mogelijke oorzaken hiervan en eventuele handgrepen aanreiken voor de volgende regering om hieraan iets te doen.

Vergeet het! Nog waren mijn warme woorden amper uit mijn welbespraakte mond gerold, kwamen ze zo op een koude steen terecht. Uit ervaring weet ik ondertussen dat je aan trouwe Viktor Orban-kiezers niets moet uitleggen. Ze weten alles al en tergelijkertijd gewoonweg niks. Dus, politiek is voor immer een verboden onderwerp. Benieuwd wat het resultaat zal zijn? Een resultaat dat toch wel heel erg bepalend kan zijn voor de verdere werking van de EU.

Zo, weer wat leesvoer voor jullie! Mijne chef ligt al zachtjes te ronken, Ozzi kijkt slapering lonkend met één oog naar me … ik zal de dag ook maar sluiten zeker?

Tot volgende!